Wednesday, April 20, 2016

රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරි සංගමයට අධිගෘහිත මැලේරියා මදුරුවෝ


ජයේ වෛද්‍ය නිලධාරී සංගමයේ ලේකම් වෛද්‍ය නලින්ද හේරත් පසුගිය දා අපූරු අවවාදයක් ලාංකිකයන් අමතා නිකුත් කලේය. ඒ මෙරට රැකියාව පිණිස ආ ඉන්දීය ජාතිකයෙක් අසනීපව රෝහල්ගත වූ පසු ඔහු මැලේරියා රෝගියෙක් බව අනාවරණය වූ බවට ප්‍රවෘත්තියක් වාර්තා වීමත් සමගය. ඉන්දියාව මැලේරියා රෝගය අධික ලෙස තිබෙන රටක් බවත්, එම නිසා ඉන්දියානුවන්ගෙන් එම රෝගය බෝවීමේ අවදානමක් තිබෙන නිසා තම ප්‍රදේශයේ ඉන්දියානු ජාතික‍යින් සිටින්නේ නම් ඔවුන් කෙරෙහි සෝදිසියෙන් ඉන්නා ලෙසත් වෛද්‍ය නලින්ද හේරත් ලාංකිකයන්ගෙන් ඉල්ලීමක් කොට තිබේ. ඉන්දියාව හා අත්සන් කිරීමට යෝජිත 'එට්කා' ගිවිසුම හා මැලේරියා රෝගය අතර සම්බන්ධයක් සංකල්පගත කරමින් හෙතෙම වැඩිදුරටත් අනතුරු හගවා තිබුණේ එම ගිවිසුම අත්සන් කිරීමට පෙර තත්වය මෙසේ නම් එය අත්සන් කිරීමෙන් පසු වැඩි වැඩියෙන් ඉන්දියානුවන් ලංකාවේ රැකියාවලට ඒමත් සමග එය ලංකාවේ සෞඛ්‍යයට බරපතල තර්ජනයක් වීමට ඉඩ තිබෙන බවයි.
වෛද්‍ය නලින්ද හේරත්ගේ මෙම ප්‍රකාශය අහම්බයක් හෝ හුදෙකලා උදාහරණයක් නොව පසුගිය කාලයේ එට්කා ගිවිසුම කරලියට ඒමත් සමග උද්ගත වූ ඊට විරෝධය පෑමේ ව්‍යාපාරයේ ගැබ්ව තිබෙන එක්තරා ජනප්‍රිය මනෝභාවයක් නිරූපණය කරන්නකි. අවලස්සන, අපිරිසිදු, කැත කුණු තවරාගත්, නූගත් ඉන්දියානුවා සහ එම ඉන්දියානුවාගෙන් තර්ජනයට ලක්වීමට නියමිත ඉන්දියානුවාට වඩා ශෝභමාන ලාංකිකයා. මේ එම ජනප්‍රිය මනෝභාවය තුල ගැබ්ව තිබෙන ප්‍රකට සංකල්ප රූපයකි. නලින්ද හේරත්ගේ ප්‍රකාශය හා සමාන්තරව යන ප්‍රකාශයක් කරමින් කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ පැවැති සම්මන්ත්‍රණයක දී අදහස් දැක්වූ ජනතා විමුක්ති‍ පෙරමුණු නායක අනුර දිසානායක කීවේ ඉන්දියාව උග්‍ර විරැකියාවෙන් හා දිලිදුකමින් පෙලෙන රටක් බවත් එම නිසා 'ඉන්න තැනයි, කන්න බුලත් විටයි, බොන්න කහට එකයි' දෙනවා නම් බුරුතු පිටින් ඉන්දියානුවන් ලංකාවට ඇදී එනු බවයි. නලින්ද හේරත්ගේ වගේම අනුර දිසානායකගේත් ප්‍රකාශ තුලින් දිවෙන යටිපෙල නම් ඉන්දියානුවා ලාංකිකයාට වඩා 'පහත් වර්ගයක' මිනිස් කොට්ටාශයක් ලෙස පින්තාරු කොට දැක්වීමේ අභිලාෂයයි. එවිට වැඩේ පහසුය. අපිරිසිදු පිටස්තර අනෙකාගේ තර්ජනයෙන් අපගේ 'ශෝභමාන පැවැත්ම' තර්ජනයට ලක්වූ විට එම පිටස්තරයාට එරෙහිව බල මුලු නොබදින්නේ කවරහුද?

කෙසේ වූවද ශෝභමානීත්වය හා අපිරිසිදුකම සාපේක්ෂය. 'වල්මත් වී හසරක් නුදුටිමි' යනු 1960 ගණන්වල මුල එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර විසින් රචිත නවකථාවකි. යටත් විජිත යුගයේ ලංකාවේ ඉංග්‍රීසි භාෂාව දෛනික බස ලෙස වහරන මැද පංතික තරුණයෙක්ගේ ජීවිතය එම නවකථාවට විෂය වී තිබේ. එම තරුණයා (වික්ටර්) උසස් අධ්‍යාපනය හදාරනු පිණිස එංගලන්තයට යයි. ඔහු එංගලන්තයට යාත්‍රා කරන්නේ නැවෙනි. එක්තරා අවස්ථාවක නැවේ සිටිය දී සිරුරු කිස කරනු පිණිස හෙතෙම වැසිකිලියට යන අතර සුදු ජාතික සේවකයෙක් වැසිලිකිලිය ශුද්ධ කරමින් සිටිනු හෙතෙම දකී. ඔහු සුදු කම්කරුවාගෙන් ආචාරශීලී ලෙස විමසන්නේ 'තමා වැසිකිලිය භාවිතා කලාට කමක් නැද්ද' කියාය. සුදු කම්කරුවා ඔහු දෙස බලන්නේවත් නැතිව අප්‍රසාදයෙන් යුක්තව මෙසේ තෙපලයි. 'පාවිච්චි කලාට කමක් නැහැ - හැබැයි ගොහොදු කරන්න එපා'.

කම්කරුවා කීවේ මොකක්දැයි තේරුම් ගිය විට වික්ටර් කෝපාවිෂ්ට වේ. ආසියානුවන් වැසිකිලි නිසි ලෙස පාවිච්චි නොකරන බවටත්, ඔවුන් එය පාවිච්චි කලහොත් එය අපිරිසිදුව කාබාසීනියා වෙන බවටත් සුදු ජාතිකයින් තුල ආසියාතිකයන් ගැන ඒකාකෘතික (stereotyped) සංකල්ප රූපයක් තිබේ. සුදු කම්කරුවාගේ ඉහත කී ප්‍රකාශය වික්ටර් තුල වූ අභිමානයට ගැසූ අතුල් පහරකි. වෛද්‍යවරයෙක් වන වික්ටර් උසස් අධ්‍යාපනය සදහා එංගලන්තයට යන්නෙකි. වැසිලිකි සෝදන සුදු කම්කරුවාට ඒ කිසිවක් වැදගත් නැත. ඔහුට අනුව යමෙක් ආසියාතිකයෙක් නම් ඔහු කිලුට්ටෙකි. ගිය ගිය තැන ජරා කරන ඌරු මීයෙකි.

සමකාලීන යුරෝපය හා ඇමරිකාව තුල බුර බුරා නගින අන්ත දක්ෂිණාංශික/ නව-නාසිවාදී දේශපාලන ප්‍රවණතාවලට ඒ රටවල ජනයා ගොනු කරන තර්කනය සමන්විත වන්නේ මෙන්න මේ හා සමාන සංකල්පනයකිනි. දුප්පත්, අපිරිසිදු, මිථ්‍යා දෘෂ්ටික තුන්‍වැනි ලෝකයෙන් එන සංක්‍රමණිකයෝ අපිට හිමි රැකියා අල්ලාගෙන අපිට හිමි තැන් උදුරා ගන්නවා. එම 'ප්‍රශ්නයට' විසදුමක් ලෙස මෙවර ඇමරිකානු ජනාධිපතිවරණයට රිපබ්ලිකන් පක්ෂයෙන් ඉදිරිපත් වීමට සූදානම්ව සිටින කෝටිපති ව්‍යාපාරික ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් කියන්නේ මෙක්සිකානුවන්ට ඇමරිකාවට ඒමට නොහැකි වන ලෙස ඇමරිකාව හා මෙක්සිකෝව අතර තාප්පයක් ගසන බවත් මුස්ලිම් ජාතිකයන්ට ඇමරිකානු වීසා දීම නතර කරන බවත්ය. ආර්ථික අර්බුදය තීව්‍ර වීමත් සමග ආසියාතිකයන්ට හා දුඹුරු හා කලු හම ඇත්තන්ට මහ මග දාමරිකකම් කරන සුදු ස්වෝත්තමවාදී කල්ලි යුරෝපයේ පැටවු ගසසන්නට වී තිබේ. පසුගිය දිනෙක ස්වීඩනයේ දුම්රියපොලකට කඩා වැදි එබදු කල්ලියක් දකින දකින සුදු නොවන පුද්ගලයින්ට පොලු වලින් පහර දීගෙන දීගෙන ගියේය. ග්‍රීසියේ 'රන් අරුණෝදය' නම් නව නාසිවාදී කල්ලිය එරට කඩ සාප්පු පීරමින්, ඒ කඩවල සේවය කරන අයගේ හැදුනුම්පත් පිරික්සමින්, සංක්‍රමණික කම්කරුවන් වේ නම් වට කරගෙන පහර දෙන සිදුවීමක දර්ශන මීට කාලයකට පෙර යූ ටියුබ් වෙබ් අඩවියේ වයිරල් ගියේය.

මේ නිරූපණය විසින් කරන්නේ වි‍දේශික අනෙකා අවමානුෂිකකරණය කිරීමකි. එනම් විදේශික අනෙකා මනුශ්‍යයෙක් නොව අපට කෙලවන්නට ආ කැරපොත්තෙකි. ඌරු මීයෙකි. පොලු වලින් තඩි බා එම උවදුර දුරු කල යුතු බවට වූ යෝජනාව සමාජයේ බලයක් බවට පත්වන්නේ සුදු ස්වෝත්තමවාදී කතිකාව විසින් එලෙස සංක්‍රමණිකයන් හා විදේශිකයන් පහත් වර්ගයක මිනිස් කොට්ටාශයක් ලෙස සාර්ථක ලෙස චිත්‍රණය කරනු ලැබෙන නිසාය. ලංකාවේ ලැබෙන වැටුපට වඩා ඉහල වැටුපක් අර්පණය කරනු ලැබුවහොත් වෛද්‍ය නලින්ද හේරත් අයත් ස්ථරයේ වෘත්තිකයන් ඇමරිකාව වැනි රටවල සේවය සදහා යාමට තිබෙන්නේ ඉහල සම්භාවිතාවක් බව අපි දනිමු. එලෙස සේවයට ගියහොත් ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් නලින්ද හේරත්ව වුව රූපණය කරනු ඇත්තේ ටයි කෝට් අදින වැදගත් දොස්තර මහත්තයෙක් ලෙස නොව ඇමරිකාවේ සමෘද්ධියට කෙලවන්නට ආ, වැසිකිලි ගොහොදු කරන, තුන්වන ලෝකයේ කැරපොත්තෙක් ලෙසය. ශෝභමානීත්වයේ හා අපවිත්‍රත්වයේ සාපේක්ෂකත්වය එසේය.

දැන් එට්කා විරෝධී ව්‍යාපාරය තුල වෛද්‍ය නලින්ද හේරත් හා අනුර දිසානායක ආදීහු ඉන්දියානුවා ගැන මවන්නට වෑයම් කරන චිත්‍රය සමීප වන්නේ කවරකටද? ඉන්දියානුවා ගැන මේ චිත්‍රය සිංහල ජනමනසට ආගන්තුක වූවක් නොවේ. කල්ලතෝනීන් හා වතු කම්කරුවන් පිලිබද වූ ඓතිහාසික අවමානාත්මක ජනප්‍රිය ආකල්ප මෙන්ම 1920 ගණන්වල වරාය ආදී තැන්වල වැඩ කල මලයාලි හා දකුණු ඉන්දීය ශ්‍රමිකයන් ගැන ඒ.ඊ. ගුණසිංහ ආදීන් පැතිර වූ ස්වෝත්තමවාදී පීඩක ආකල්පයද අයිති වන්නේ මේ ප්‍රවර්ගයටමය. ඒ.ඊ. ගුණසිංහ මලයාලි කම්කරුවන් සිංහල කම්කරුවාගේ සතුරන් ලෙස ප්‍රචාරය කරමින් සිංහල කම්කරුවන් ජාතිවාදීව සංවිධානය කරන විට ඊට එරෙහිව මලයාලි හා සිංහල කම්කරුවන්ගේ එක්සත්කම වෙනුවෙන් ඒ යුගයේ පෙනී සිටියේ මුල්කාලීන සමසමාජ පක්ෂයයි. එහෙත් රෝහණ විජේවීරට සුදු වැවිලිකරුවන්ගේ තේ වතුවල කඹුරන දෙමළ වතු කම්කරුවන් පෙනී ගියේ ඉන්දීය ආධිපත්‍යය මෙරට තහවුරු කිරීමට ආධාර කරන කුලී භට පිරිසක් ලෙසය. අවලස්සන ඉන්දියානුවා ගැන වූ මෙම ගර්හාසහගත ආකල්පය සාම්ප්‍රදායිකව සිංහල සමාජයේ පවතින දෙමළ විරෝධය ('පර දෙමලු') සමග ඉතාමත් කිට්ටුවන්ත ලෙස සම්බන්ධය. එට්කා ගිවිසුමට එරෙහි සිය ව්‍යාපාරයේ දී නලින්ද හේරත් හා අනුර දිසානායක වැන්නන් ආමන්ත්‍රණය කරන්නේ සිංහල සමාජයේ තිබෙන මෙන්න මේ සාම්ප්‍රදායික ඉන්දීය (දෙමළ) විරෝධී මනෝභාවයටය. එය ඉතා ඉක්මනින් විසිල් හා අත්පොලසන් ලැබෙන ප්‍රවේශයක් බව ඔවුහු වටහා ගෙන සිටිති.

කෙසේ වූවද 'දුප්පත් ඉන්දියාව' හා 'ශෝභමාන අපි' ගැන අදින මේ චිත්‍රය ද අතිශයෝක්තියෙන් යුක්ත වූවකි. දොස්තර මහත්වරුන්ගේ ජීවිත දිලිදු ඉන්දියානුවන්ගේ ජීවිතවලට වඩා ලස්සන විය හැකි වුවද ඉන්දියානු දිලින්දන්ගේ හා ලාංකික දිලින්දන්ගේ ජීවන යථාර්තයන් අතර එතරම් විශාල පරතරයක් නොමැත.ලෝ ප්‍රකට වික්ටෝරියා සීක්‍රට්ස් ආදී බහුජාතික සන්නාම වෙනුවෙන් තමිල්නාඩුවේ වි‍ශේෂ ආර්ථික කලාපවල වහල් කොන්දේසි යටතේ ඇදුම් මසන දකුණු ඉන්දීය ගාමන්ට් ශ්‍රමික ගැහැණු සහ දවස පුරා හිටගෙන මහන යන්ත්‍ර දුවවන කෑගල්ල පොලිටෙක්ස් ආදී කම්හල් පිහිටා තිබෙන ලංකාවේ නිදහස් වෙළද කලාපවල කඹුරන ලංකාවේ ගාමන්ට් ශ්‍රමික ගැහැණු අතර තිබෙන වෙනස කුමක්ද? ප්‍රාග්ධනයට නිදහසේ සැරිසරන්නට ඉඩ දෙන ඊනියා නිදහස් ගිවිසුම් තුල තමිල්නාඩුවේ ගාමන්ට් කම්කරුවන් ගොදුරු වී සිටින සූරාකෑමටමය ලංකාවේ ගාමන්ට් කම්කරු තරුණියන් ද ගොදුරු වී සිටින්නේ. ප්‍රභූ තන්ත්‍රයේ ව්‍යාපාරික අභිලාෂ හා ඒ හා සන්ධානගත වූ රාජ්‍ය බලය විසින් ඉඩම් උදුරා ගැනීම නිසා අසරණභාවයට පත් මධ්‍යම ඉන්දියාවේ ඉඩම් අහිමි දුගීන් හා පානම ඉඩම් අසන්තක කරනු ලැබූ දුප්පත් සිංහලයන් අතර තිබෙන මහා වෙනස කුමක්ද? අධ්‍යාපනය සදහා කරන රාජ්‍ය වියදම් කපා දැමීමට එරෙහිව වීදි බසින හයිද්‍රාබාදයේ හෝ දිල්ලියේ සාමාන්‍ය පංතියේ විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් පොලිසියේ සාහසික පහර දීම් මැද කරන අරගලය හා අධ්‍යාපනය වෙලදපොලකරණයට එරෙහිව වීදි බසින, පොලිසියෙන් බැටන් පොලු පහර කන ලංකාවේ ගම්බද විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් කරන අරගලය අතර හරයාත්මක වෙනසක් වේද? හමුදාව විසින් අත්පත් කරගනු ලැබූ උතුරු පළාතේ සාමාන්‍ය ජනයා මුහුණ දෙන දෛනික පීඩාව හා ආධිපත්‍යය කාශ්මීරයේ හෝ නාගලන්තයේ හෝ ඇසෑමයේ සාමාන්‍ය ජනයා මුහුණ දෙන පීඩාවෙන් වෙනස් වන්නේ කෙසේද?

ඉන්දියාවේ පීඩිතයන්, බැහැර කරනු ලැබූවන් හා අවවරප්‍රසාදිතයන්ගේ ජීවිතවලට වඩා ලංකාවේ පීඩිතයන්, බැහැර කරනු ලැබූවන් හා අවවරප්‍රසාදිතයන්ගේ ජීවිත උසස් යැයි කිව හැක්කේ කවර මිම්මක් අනුවද?

එට්කා ගිවිසුම හෝ වෙනත් එවැනි නිදහස් වෙළද ගිවිසුම් යනු නව ලිබරල් ගෝලීයකරණයේ ආර්ථික උපකරණයකි. වැඩි වැඩියෙන් ලාභ ඉපැයීම පිණිස දේශසීමා අතික්‍රමණය කොට ලෝකය පුරා ව්‍යාප්ත වීම ප්‍රාග්ධනයේ ලක්ෂණයයි. නිදහස් වෙළද ගිවිසුම් ඇති කොට ප්‍රාග්ධනයට ඔබ මොබ යාම සදහා වැඩි නිදහසක් දෙන ලෙස ගෝලීය ධනවාදය ඉල්ලා සිටින්නේ ශ්‍රමය හා පරිසරය සූරාකෑමට ඉන් වැඩි නිදහසක් ලැබෙන නිසාය. ඉන්දියාව සමග මෙන්ම චීනය හා වෙනත් රටවල් සමග ද නිදහස් වෙලද ගිවිසුම් ඇති කරගැනීමට තම ආණ්ඩුව අපේක්ෂා කරන බව පසුගිය දා අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ ප්‍රකාශ කලේය. ඒ නිසා මෙය හුදෙක් ඉන්දියාවේ කාලකණ්ණිකම පිලිබද සරල ප්‍රශ්නයක් නොව නව ලිබරල් යුගයේ ප්‍රාග්ධනය හැසිරෙන ආකාරය පිලිබද පුලුල් ප්‍රශ්නයකි. නිදහස් වෙලද ගිවිසුම් නිසා ලෝකයේ අසමානතා තීව්‍ර වීම හා වැඩ කරන ජනකොටස්වල ජීවන කොන්දේසිවලට පහර වැදීම වැඩි වැඩියෙන් ලාභ උපයා ගැනීම සදහා ප්‍රාග්ධනයට තිබෙන පිපාසය සමග නෛසර්ගිකව ගැට ගැසී තිබෙන්නකි.

එම නිසා ප්‍රශ්න කල යුත්තේ එට්කා වැනි ගිවිසුම්වලට පසුබිම් වන මෙන්න මේ පුලුල් දේශපාලන ආර්ථික අක්ෂයයි. රටේ ජනගහණයෙන් අඩකට ආසන්න ප්‍රමාණයක් දෛනික ආදායම ඩොලර් දෙකට අඩු සීමාවේ පසුවන දූපතක හිද ඉන්දියානුවන්ගේ දිලිදුකම ස්වෝත්තමවාදීව සෝපාහාසයට ලක්කිරීම කල හැක්කේ සිය රටේ බහුජනයාගේ ජීවන යථාර්තයන්ට අසංවේදී මධ්‍යම පාංතික උද්දච්චයන්ට පමණි. එක් ඉන්දියානුවෙක්ට මැලේරියා වැලදුණු නිසා සියලු ඉන්දියානුවන් මැලේරියා වාහකයන් ලෙස ලේබල් කරන වෛද්‍ය නලින්ද හේරත් එය එසේ කරන්නේ නොදැනුවත්කම නිසා නොවේ. එය වූ කලී ජනයා අතර ස්වෝත්තමවාදය ඇවලවීම සදහා යොදාගන්නා තක්කඩි ප්‍රචාරයකි. දැන දැන බොරු කීමකි. අධ්‍යාපනය ලැබූ උගත් පුද්ගලයින් කල යුත්තේ සමාජය සබුද්ධික කිරිමට දායක වීම වූවත් මෙම කෛරාටිකයන් ලැජ්ජා විරහිත ලෙස මිනිසුන්ගේ තිබෙන පහත්ම ආශයන් කුලුප්පා ගැනීමේ වෑයමක නියුතු වී සිටී. එට්කා ගිවිසුමට එරෙහිව නලින්ද හේරත් ආදීන් මතු කරන විරෝධය තුල තිබෙන මෙම ස්වෝත්තමවාදී දක්ෂිණාංශික යොමුවේ කිසිදු ප්‍රගතිශීලී හරයක් නැති අතර මැලේරියා රෝගය ශිෂ්ටාචාරයට තර්ජනයක් ලෙස සලකා දුරු කරන්නේ යම් සේද නලින්ද හේරත්ලාගේ මේ ස්වෝත්තමවාදී ප්‍රවේශයද ශිෂ්ට ලෝකයට තර්ජනයක් ලෙස සලකා කොන්දේසි විරහිතව පරාජයට ලක්කල යුත්තේ එම නිසාවෙනි.  

මුල් ලිපිය - http://akshaya.lk/index.php/component/k2/item/105.html

Sunday, February 28, 2016

බර්ලින් තාප්පයේ සෙවනැල්ලට යට වූ රතු සහෝදරවරු


"නැගෙනහිර ජර්මනිය සමාජවාදී වී වසර කිහිපයකට පසු බර්ලින් තාප්පය ඉදිකිරීම ඇරඹිණි. බොහෝ දෙනා නොදන්නා කරුණ වන්නේ එය ඉදිකලේ සමාජවාදී නැගෙනහිර ජර්මනිය යන්නයි. මන්දයත් සමාජවාදය යටතේ නැගෙනහිර ජර්මනිය කෙටිකලක් තුල ලත් සංවර්ධනය හමුවේ බටහිර ජර්මනියේ පිරිස් නැ.ජර්මනිය වෙත ඇදී ඒමට පටන්ගැනීමත් සමග එය නැවැත්වීම උදෙසා නැ.ජර්මනිය විසින් බර්ලින් තාප්පය ඉදිකරන ලදී. මන්දයත් ඔවුන්ටද රස්සා දීමට නැ.ජර්මනිය පෙනී සිටියේ නම් එහි සමාජවාදය එතෙක් කල් පවතින්නේ නැත."




ඉහත අපූරු සටහන අප ඇස ගැටුණේ ෆේස්බුක් අඩවියේ තිබීය. මෙය යෝජිත 'එට්කා' ගිවිසුම යටතේ ඉන්දීය ශ්‍රමිකයන් ලංකාවට ඒම ගැන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු සාමාජිකයෙක් වන ශෙනාෂ් බණ්ඩාර යන නමින් පෙනී සිටින අය විසින් ලියන ලද සටහනකින් උපුටා ගනු ලැබූ කොටසකි.  එම සටහනෙන් නැගෙනහිර ජර්මනිය හා බර්ලින් තාප්පය ගැන කියන මේ කොටස තරමක් විස්තරාත්මකව සාකච්ඡාවට ගැනීමට අපි කල්පනා කළේ එය ජනතා විමුක්ති පෙරමුණු චින්තන මාදිලිය පිලිබද අපූර්ව හරස් කඩක් වන බැවිනි.

නැගෙනහිර ජර්මනිය විසින් බර්ලින් තාප්පය ඉදිකරනු ලැබුවේ 1961 දීය. මෙම අපකීර්තිමත් තාප්පය සීතල යුද්ධයේ සංකේතය බදු විය. 1961 සිට දශක තුනක කාලයක් බටහිර ජර්මනියෙන් නැගෙනහිර ජර්මානු ඊනියා සමාජවාදී රාජ්‍යය වෙන් කරමින් නැගී සිටි බර්ලින් තාප්පය අවසානයේ 1990 වර්ෂයේ දී පෙරලා දමනු ලැබූයේ රටවල් දෙකේම ජනතාවගේ උත්සවකාරී ප්‍රීති ඝෝෂා මධ්‍යයේය. බර්ලින් තාප්පයේ වැටීම සීතල යුද්ධයේ මෙන්ම 'ලෝක සමාජවාදී කදවුර' ලෙස හදුන්වනු ලැබූ දේශපාලන බල හවුලේ ද අවසානය සනිටුහන් කලේය.

මෙම බර්ලින් තාප්පය අපගේ කථානායක ජවිපෙ සහෝදරයා විසින් තේරුම් කරනු ලබන්නේ කෙසේද? ඔහුට අනුව බර්ලින් තාප්පය නැගෙනහිර ජර්මනිය විසින් ඉදි කරන්නේ කෙටිකලක් තුල සමාජවාදය යටතේ නැගෙනහිර ජර්මනිය ලබාගත් සංවර්ධනය ආරක්ෂා කරගැනීම සදහාය. ඔහුට අනුව නැගෙනහිර ජර්මනිය සමාජවාදය හන්දා සීඝ්‍රයෙන් 'සංවර්ධනය' වන්නට වූ අතර එම සංවර්ධනයට වශී වී ධනවාදී බටහිර ජර්මනියේ ජනයා සමූහ වශයෙන් නැගෙනහිරට ඇදී එන්නට පටන් ගෙන තිබේ. මේ ජන සන්නිපාතය නතර කරගැනීමටය නැගෙනහිර ජර්මානු ආණ්ඩුව බර්ලින් තාප්පය ඉදි කොට තිබෙන්නේ. මන්ද ධනවාදයෙන් මිදී සමාජවාදී පාරාදීසිය වෙත එලෙස ගලා එන ජනයාට රැකියා දීමට ගියහොත් නැගෙනහිර ජර්මානු සමාජවාදය කඩා වැටෙන නිසාය.

චිත්‍රපටවල එන ප්‍රබන්ධ කථා එලෙසම අපට යථාර්ථයක් ලෙස මුන ගැසෙන අවස්ථා තරමක් දුර්ලභය. අපගේ ජවිපෙ සහෝදරයාගේ මේ ප්‍රකාශය ඉතාම උත්ප්‍රාසාත්මක ලෙස අපට සිහි ගන්වන්නේ වුල්ෆ්ගැන්ග් බෙකර්ගේ 'ගුඩ් බායි ලෙනින්'(Good bye Lenin) නම් වූ චිත්‍රපටයයි. එම චිත්‍රපටය සමාජවාදී නැගෙනහිර ජර්මනිය පිලිබද පරමාදර්ශය හා එයි යථාර්ථය අතර ඝර්ෂණය තේමා කොට ගත්තකි. එහි කථානායක ඇලෙක්ස්ගේ මව වන ක්‍රිස්ටියානා නැගෙනහිර ජර්මනියේ පාලක පක්ෂය වන සමාජවාදී එක්සත් පක්ෂයේ දැඩි පාක්ෂිකාවකි. 1989 ගණන්වල අග එරට ආණ්ඩුවට එරෙහිව උද්ඝෝෂණ පටන් ගන්නා අතර එබදු එක් උද්ඝෝෂණයකට තරුණ ඇලෙක්ස් ද සම්බන්ධ වේ. එහි දී පොලිසිය උද්ඝෝෂණයට පහර‍ දෙන අතර ඇලෙක්ස්ට ද පහර දී අත්අඩංගුවට ගනු ලැබේ. අහම්බයකින් එම අවස්ථාවේ ඇලෙක්ස්ගේ මව එතැන පසුකරයි. 'සමාජවාදී පොලිසිය' තම පුත්‍රයාට පහර දී කුදලාගෙන යන ආකාරය දකින මව සිහිසුන්ව ඇද වැටේ. ඉක්බිති ඇය කෝමා තත්වයකට පත්වන්නීය.

දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ මව එලෙස කෝමා තත්වයේ ගිලී සිටින අතර ඒ අතරවාරයේ රටේ දේශපාලන තත්වය වෙනස් වේ. බර්ලින් තාප්පය බිද වැටී නැගෙනහිර ජර්මනිය බටහිර ජර්මනිය සමග ඒකාබද්ධ වේ. ඉක්බිති මව නැවත සිහිය ලබන්නීය. මව සිහිය ලැබූ පසු ඇලෙක්ස් කැදවන වෛද්‍යවරු ඔහුට දැනුම් දෙන්නේ මවගේ තත්වය එතරම් යහපත් නැති බවත් විශාල කම්පනයකට ලක්වුවහොත් ඇය නැවත ආබාධයට ලක්විය හැකි බවත්ය. සමාජවාදී පක්ෂයේ දැඩි පාක්ෂිකාවක වන මවට නැගෙනහිර ජර්මානු සමාජවාදය බිද වැටුනු බව දැනගන්නට ලැබුණහොත් ඇය විශාල කම්පනයකට ලක්වනු ඇති බව ඇලෙක්ස් කල්පනා කරයි. ඉක්බිති ඔහු මව ගෙදර ගෙන යන අතර මව වෙනුවෙන් හෙතෙම ව්‍යාජ ලෝකයක් මවයි. එනම් අවට ලෝකය වෙනස් වී තිබෙන බව ඇගෙන් සැගවීමට නොයෙක් උපමාරු යොදමින් ප්‍රබන්ධමය ලෝකයක් මව වෙනුවෙන් මවා පායි. එම ප්‍රබන්ධමය ලෝකය තුල බර්ලින් තාප්පය කඩා වැටීමේ සංසිද්ධිය මවට තේරුම් කරනු ලැබෙන්නේ මේ ආකාරයටය - 'බටහිර ධනවාදය හා එම සමාජවල තිබෙන පරිභෝජනවාදය නිසා පීඩාවට පත්වූ ජනයා නිදහස හා විමුක්තිය සොයාගෙන නැගෙනහිරට එන නිසා බර්ලින් තාප්පය ඉවත් කිරීමට නැගෙනහිර ජර්මානු ආණ්ඩුව තීරණය කලා'.

අපගේ ජවිපෙ මිත්‍රයා ද ඇලෙක්ස්ගේ මව මෙන් ජීවත් වන්නේ නැගෙනහිර ජර්මනිය පිලිබද ප්‍රබන්ධ ‍ලෝකයකය. විහිලුව නම් බර්ලින් තාප්පය බිද වැටී අවුරුදු විසි පහකට පසුත් මේ ආකාරයේ ප්‍රබන්ධ ලෝකයක් තුල ඔහු ජීවත් වීමයි. බර්ලින් තාප්පය සැබැවින්ම ඉදි කරනු ලබන්නේ නැගෙනහිර සිට බටහිරට සිදුවන සමූහ ජන සංක්‍රමණයන් නතර කොට දැමීමටය. මෙම තාප්පය ඉදිකිරීමට පෙර නැගෙනහිර ජර්මානු වැසියෝ මිලියන 3.5 ක් ආගමන-විගමන නීති උල්ලංඝණය කොට බටහිරට පලා ගොස් තිබුණාහ. බටහිර ජර්මනියට ගොස් එතැනින් වඩා යහපත් ජීවන තත්වයන් සොයා වෙනත් බටහිර රටවලට සංක්‍රමණය වීමය මෙලෙස පලා යන අයගේ අපේක්ෂාව වූයේ. මෙය නතර කිරීම සදහා බර්ලින් තාප්පය නැංවීමට තීන්දු වූ අතර ආණ්ඩුව මෙම තාප්පයට දුන් නිල නාමය වූයේ 'ෆැසිස්ට් විරෝධී ආරක්ෂක තාප්පය' යන්නයි. ආණ්ඩුවේ නිල පැහැදිලි කිරීම වූයේ ෆැසිස්ට්වාදී කුමන්ත්‍රණවලින් සමාජවාදී රාජ්‍යය ආරක්ෂා කරගැන්ම සදහා තාප්පය නංවනු ලැබූ බවයි. ඉක්බිති නැගෙනහිර ජර්මනිය අත්හැර යාම ඉතාම දුෂ්කර කටයුත්තක් බවට පත්වූ අතර බටහිර රටවලට වීසා දීම ඉතාම දැඩි පාලනයකට යටත් කරන ලදී. කෙසේ වූවද තාප්පය ඉදිකලාට පසුත් විවිධ පිරිස් බාධක මධ්‍යයේ තාප්පයෙන් එතෙර වන්නට උත්සාහ කල අතර එසේ සාර්ථකව පලා ගිය පිරිස 5000 ට ආසන්න වෙතැයි කියැවේ. එලෙස පලා යාමට වෑයම් කිරීමේ දී මිය ගිය පිරිස 200 කට ආසන්නය.

සීතල යුද්ධයේ එක් අංගයක් වුයේ ප්‍රචාරක යුද්ධයයි. ඇමරිකාව ඇතුලු බටහිර කදවුර සෝවියට් සංගමය ප්‍රමුඛ නැගෙනහිර කදවුරේ 'බිහිසුනු තතු' පිලිබද ප්‍රචාරයන් කල අතර අනෙක් අතට එම රටවල 'සංවර්ධන මට්ටම හා සමෘද්ධිය' පිලිබද ප්‍රචාරයන්ගෙන් සෝවියට් කදවුර ඒවාට ප්‍රතිචාර දැක්වීය. සෝවියට් ආණ්ඩුව විසින් විවිධ භාෂාවලින් මුද්‍රණය කොට ඉතා අඩු මිලට ලොව පුරා අලෙවි කල පොත් අයත් වන්නේ මෙම ප්‍රචාරක ක්‍රියාවලියටය. ඉතා වටිනා දේශපාලන හා සාහිත්‍යයික කෘති මෙන්ම සමාජවාදී කදවුරේ ජනයා ප්‍රීතිමත්ව ජීවත් වන ආකාරය දැක්වෙන ප්‍රචාරකවාදී කෘති ද ඇති තරම් ඒ අනුව අලෙවි වූයේය.

දැන් මෙම ප්‍රචාරක යුද්ධය අතීතයට අයත්ය. සෝවියට් සමාජවාදය ද එලෙසම ඉතිහාසයට අයත් වූවකි. එම කදවුරේ බිද වැටීම හුදෙක් නපුරු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ දුෂ්ඨ කුමන්ත්‍රණයක් නොව එම සමාජ-ආර්ථික ආකෘතිය තුල වූ එහිම වූ නෛසර්ගික දුර්වලතා හා ව්‍යුහමය ගැටලු පුපුරා යාම නිසා සිදුවූ සංසිද්ධියකි. දේශපාලන වශයෙන් එම සමාජ සංයුක්ත වී තිබුණේ අධිකාරිවාදී පාලන තන්ත්‍රයකිනි. මහජනතාවගේ ඡන්දයේ බලයට යටත් නොවූ 'පක්ෂය' හා එම පක්ෂයේ නිලධාරීන් අත සියලු දේශපාලන බලතල සංකේන්ද්‍රණය වී තිබූ අතර එම පාලන සැකැස්මට අනුගත වන අය 'යහපත් අය' ලෙස හා ඊට අනුගත නොවන අය හා එය සැක කරන අය 'ප්‍රතිවිප්ලවවාදීන්' ලෙස වර්ග කරනු ලැබූ සමස්තතාවාදී තර්කනයකින් සමාජය පාලනය විය. සිවිල් හා දේශපාලන නිදහස පාලක පක්ෂයේ හිතවතුන්ට පමණක් සීමා කළ එම දේශපාලන තන්ත්‍රය ප්‍රජාතාන්ත්‍රීය වටිනාකම්වලින් යුක්ත නොවූ පීඩක තන්ත්‍රයක් වූයේය.

ආර්ථික ක්ෂේත්‍රයේදී සෝවියට් ආකෘතිය තුල එම කදවුරට අයත් රටවල් එම සමාජවල අතීතයේ පැවැති පසුගාමී ආර්ථික කොන්දේසිවලට සාපේක්ෂව සැලකිය යුතු ප්‍රගතියක් අත් පත් කරගත්තත් සංවර්ධිත ධනවාදී ආර්ථිකයන් හා සසදන විට සෝවියට් කදවුරේ ආර්ථිකයන් බටහිර සංවර්ධන මට්ටම්වලට පසුපස ගෑටුවේය. දැඩි ලෙස මධ්‍යගත කරනු ලැබූ ආර්ථිකය නිලධාරීවාදී පාලනයක් යටතේ සම්පත් බෙදාහැරීම අතින් අකාර්යක්ෂමතා පෙන්නුම් කල අතර ජාත්‍යන්තර ශ්‍රම විභජනයේ වාසිය ද ලෝක ආර්ථිකයෙන් වෙන් වී තිබූ එම රටවල ආර්ථික පද්ධතියට හොදින්ම ලබාගත නොහැකි විය. එම නිසා යථාර්ථයේ දී සිදුවූයේ අපගේ ජවිපෙ සගයා සිතාගෙන ඉන්නා විදිහට බටහිර ජර්මනියේ ඉදලා යහපත් ජීවන තත්වයන් අපේක්ෂාවෙන් නැගෙනහිරට ජනයා ගලා ඒම නොව එහි අනෙක් පැත්තය. මේ ආකාරයේ බහුවිධ හේතූන්වල ප්‍රතිඵල ලෙස සෝවියට් සමාජවාදය බිද වැටුණි.

විසි එක් වන සියවස තුල ප්‍රති-ධනවාදී දේශපාලනයක් පිලිබද අප පරිකල්පනය කරනවා නම් එය පටන් ගත යුතු තැන වන්නේ එලෙස අසාර්ථක වූ සෝවියට් සමාජවාදී ආකෘතිය පිලිබද බැරෑරුම් විචාරයක් වර්ධනය කරගැනීම සහ එම ආකෘතියෙන් රැඩිකල් ලෙස ඛන්ඩනය වී ගැනීමය. ධනවාදයට විරුද්ධව සෝවියට් පන්නයේ සමාජ දේශපාලන සැකැස්මක් නැවත යමෙක් යෝජනා කරන්නේ නම් එය මුලුමහත් ඉතිහාසයක අත්දැකීම් ගැන අබ මල් රොනක දැනුමක් නැතිව කරන ඔලමොට්ටල යෝජනාවකි. ප්‍රති-ධනවාදී දේශපාලනය සදහා ධනවාදයට මෙන්ම සෝවියට් සමාජවාදයට ද වෙනස් තුන්වන මාවතක් පිලිබද සංකල්පනයක් වර්ධනය කල යුතුව පවතී.

එවැන්නක් වර්ධනය කිරීමට නම් පලමුව සෝවියට් මාදිලියේ සමාජවාදයේ තිබූ ගැටලුව වටහා ගෙන සිටිය යුතුය. විසි වන සියවස තුල සෝවියට් සමාජවාදය විවේචනයට ලක්කල එකම අය ප්‍රති-කොමියුනිස්ට්වාදීන් හෝ ලිබරල්වාදීන් නොවේ. සෝවියට් සමාජවාදය වාමාංශයෙන් ද විචාරයට ලක්විය. එලෙස සෝවියට් සමාජවාදය පිලිබද විවේචනාත්මක විචාර කතිකාවක් වර්ධනය කල ප්‍රධාන වාමාංශික දේශපාලන සම්ප්‍රදායන් දෙකක් වන්නේ ට්‍රොට්ස්කිවාදී සම්ප්‍රදාය හා බටහිර මාක්ස්වාදී සම්ප්‍රදායයි. සමාජවාදය ගැන තුන්වන මාවතක් පරිකල්පනය කරන ඕනෑම කෙනෙක්ට මෙම සම්ප්‍රදායන් විසින් වර්ධනය කල දැනුම ආලෝකයක් වනු ඇත.

අප ජවිපෙ සහෝදරයාගේ ප්‍රකාශය පෙන්නුම් කරන්නේ එවැනි විකල්ප පරිකල්පනයක් පිලිබද හාංකවිසියක අදහසක් ඔවුන් තුල නොමැති බවයි. ප්‍රගති ප්‍රකාශක මන්දිරයෙන් සිංහලයෙන් අච්චු ගසා බෙදා හළ පොත්වල තිබෙන කරුණුවලට අමතර දෙයක් ඔවුන් සෝවියට් දේශය ගැන දන්නේ නැත. අප තවමත් ජීවත් වන්නේ '60 දශකයේ නම් වාමාංශිකයන්ගේ දැනුම හා අවබෝධය එලෙස සීමාසහිත වීම ගැන සමාව දීමට පුලුවන. එහෙත් දැනුම හා තොරතුරු වෙත ගෝලීයව ප්‍රවේශ වීමේ හැකියාව අතිශයින් පුලුල් වී තිබෙන මෙම සයිබර් යුගයේ ජීවත් වන වාමාංශිකයන් තවමත් දැනුම ලබන්නේ සෝවියට් සංගමය විසින් අච්චු ගැසූ පරණ පොත්වලින් නම් එය කිසිසේත්ම සමාව දිය හැකි කරුණක් නොවේ. බර්ලින් තාප්පය ගැන ආර්ථික වි‍චාරයන් ලිවීමට පෙර නිකමට අන්තර්ජාලයේ වටයක් ගසා බර්ලින් තාප්පය ගැන හෙවුවා නම් ජවිපෙ මිත්‍රයාට ඒ ගැන බොහෝ දේවල් සොයාගත හැකිව තිබුණි. කෙසේ වූවද පංති පහෙන් හා පක්ෂ අධ්‍යාපන කදවුරින් දෙන දැනුම පරම ලෙස සැලකීමට හා පක්ෂයේ දැනුවත් නිලධාරීන් කරනු ලබන විග්‍රහයන් විශිෂ්ට විග්‍රහයන් ලෙස ප්‍රශ්න නොකොට පිලිගැනීමට පුරුදු පුහුණු කළ දේශපාලන සම්ප්‍රදායක් තුල ශික්ෂණය වූ විට වෙනස් දැනුමක් දෙස විවෘතව බැලීමට තිබෙන පෙලඹවීම ඉතා අල්පය. සමාජවාදය ගැන ගල් යුගයේ අදහස් පුනරුච්චාරණය කරමින් සිටින අප ජවිපෙ මිත්‍රයා ආදී අයවලුන්ට සමකාලීනව බටහිර රටවල සිදුවෙමින් තිබෙන වාමගාමී දේශපාලන හැරවුම පිලිබද කිසිදු අදහසක් නොමැත්තේ ඔවුන් ශික්ෂණය වී තිබෙන එම දූපත්වාදී, ගුහාගත චින්තන සම්ප්‍රදායේ බලපෑම නිසාය.

මෙම ලිපිය ලියන මොහොත වනවිට සුගතදාස ගෘහස්ථ ක්‍රීඩාගාරයේ ආකර්ෂණීය තරුණ සමුලුවක් පැවැත්වීමට ජවිපෙ තරුණ සංගමය ලක ලෑස්ති වෙමින් සිටී. එය නම් කොට තිබෙන්නේ 'සමාජවාදය - ජීවිතය සහ අනාගතය උදෙසා' යන මැයෙනි. නවීන පෙනුමෙන් යුක්ත ප්‍රචාරක ආකෘති මේ සමුලුව ‍සදහා මහා පරිමාණයෙන් යොදාගෙන තිබේ.

එහෙත් යම් ව්‍යාපෘතියක් 'අලුත්' හෝ 'තරුණ' වන්නේ ප්‍රචාරය සදහා යොදාගන්නා අකුරුවල දිලිසෙන පාට අනුව නොව එය විසින් යෝජනා කරන පරිකල්පනයේ හා ඉදිරි දැක්මේ පරිමාව අනුවය. සමහර විට බර්ලින් තාප්පය ගැන මෙම සටහන ලියූ සහෝදරයා ද සුගතදාස සමුලුවේ ටිල්වින් සිල්වා සහෝදරයා කරන කථාවට ලාලසාවෙන් යුක්තව අත්පොලසන් දෙනු ඇත. එලෙස අත්පොලසන් දී ඊලග දවසේත් ඔහු ෆේස්බුක්හි ලියන්නේ 'සමාජවාදී කදවුරේ අසිරිය' හා 'බර්ලින් තාප්පයේ ප්‍රයෝජනය' ගැන විප්‍රකාර නම් සමුලු එකට සමුලු දහයක් පැවැත්වූවත් බැරෑරුම් ප්‍රති-ධනවාදී ව්‍යාපෘතියකට ඉන් අල්ප මාත්‍ර ප්‍රයෝජනයක් අත් වන්නේ නැත.

සැබැවින්ම නවීන සමාජවාදී පක්ෂයක් වීමට අපේක්ෂා කරනවා නම් නම් ජවිපෙ මුලින්ම බර්ලින් තාප්පයේ සෙවනැල්ලෙන් මිදීගත යුතුය. බර්ලින් තාප්පයේ සෙවනැල්ලෙන් මිදී ගැනීමට නම් සියල්ලට පලමුව ජවිපෙ  රෝහණ විජේවීරගේ සෙවනැල්ලෙන් මිදී ගෙන සිටිය යුතුය.

( akshaya.lk වෙබ් අඩවියට ලියනු ලැබූ ලිපියකි )

Wednesday, February 24, 2016

අක්ෂය වෙබ් අඩවිය ගැන


මෙම බ්ලොග්කරු ද සාමාජිකයෙක් වන කන්ඩායමක් විසින් මේ වනවිට 'අක්ෂය' නමින් වෙබ් අඩවියක් ආරම්භ කොට ඇත. දේශපාලනය, කාලීන තොරතුරු, ජාත්‍යන්තර දේශපාලන විචාර සහ සාහිත්‍ය-කලා ලිපි ඇතුලු ලිපිවලින් මෙම වෙබ් අඩවිය සමන්විතය. පහත සබැදිය ඔස්සේ ඊට පිවිසිය හැක.

http://akshaya.lk/

එම වෙබ් අඩවිය සමග ද සම්බන්ධ වන ලෙස මෙම බ්ලොග් අඩවියේ පාඨකයින්ට මින් ආරාධනා කරනු ලැබේ. ඊට මෙම බ්ලොග්කරු සපයන ලිපි ඉදිරියේ දී බ්ලොග් අඩවියේ පල කෙරෙනු ඇත.

Friday, January 29, 2016

සිංහ ලේ වූ කලී දුරු කල යුතු වසංගතයකි

න්ඩු බලය අහිමි වූ සිංහල ස්වෝත්තමවාදී බලවේග මහ පාරේ පිස්සු නැටීම පටන් ගෙන තිබේ. මෙහි වඩාත්ම තීව‍්‍ර ප‍්‍රකාශනයක් වූයේ පසුගිය දිනෙක දලදා මාලිගාව වෙත ගිය ‘සිංහ ලේ’ සංවිධානයේ පෙලපාලියයි. ජාතික කොඩියේ සුලු ජාතීන් නියෝජනය වෙන කොටස් ඉවත් කොට සකසනු ලැබූ ‘සිංහල ධජ’ අතැතිව මෙම පිරිස් දලදා  මාලිගාවට කඩා වැදුනෝය. ඉන් දින කිහිපයකට ඉක්බිති හෝමාගම මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරන පරිශ‍්‍රයේ දී ගලබොඩඅත්තේ ඥානසාර මහතා තවත් අඩවුවක් ඇල්ලුවේය. ප‍්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ නඩුව රනවිරුවන්ව පාවා දෙන නිහීන ව්‍යායාමයක් ලෙස හෙලාදකිමින් ඔහු ඇල්ලූ අඩවුවට තවත් භික්ෂූන් පිරිසකගේ සහයෝගය ද හිමිවූයේය. සිංහ ලේ ව්‍යාපාරය විසින් කොලඹ නගරයේ සිංහල නොවන ගෙවල්වල බිත්තිවල සිය සලකුන පින්තාරු කිරීම ආදී වෙනත් සිදුවීම්ද සමග එක්ව ගත්විට මෙය ක‍්‍රමයෙන් වැඩෙන ප‍්‍රවනතාවයක් ලෙස දැකීම සදොස් නොවේ.

මෙම ලුම්පන් ප‍්‍රවනතාවයට සමාන්තරව දිවෙන අනෙක් දේශපාලන වර්ධනය වන්නේ ශ‍්‍රීලනිපයේ රාජපක්ෂවාදී පිරිස් විසින් අලුත් පක්ෂයක් පිහිටුවීමට දැරෙන ව්‍යායාමයයි. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ එබදු පක්ෂයක ප‍්‍රධාන පෙලේ චරිතයක් වනු ඇතැයි වාර්තා වී තිබේ. විජාතික රුපුන්ගෙන් ප‍්‍රවේශම් විය යුතු පැරකුම්බා කෙනෙක් ලෙස තමාව හුවා දැක්වීමට මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන දැඩි උත්සාහයක් ගනු ලැබූවත් එජාපය සමග ශ‍්‍රීලනිපය මේ මොහොතේ ඇති කරගෙන තිබෙන සභාගය නිසා සිංහල ස්වෝත්තමවාදයේ විශ්වසනීය ප‍්‍රකාශකයෙක් වීමේ නෛසර්ගික නොහැකියාවකින් සිරිසේන පෙලෙන්නේය. සිංහල ජාතිවාදය වඩාත් ප‍්‍රබල ලෙස නියෝජනය කරන විකල්ප දේශපාලන හවුලක් සඳහා භෞතික පදනමක් නිර්මානය වී තිබෙන්නේ ඒ අනුවය.

සිංහ ලේ සහ රාජපක්ෂවාදී ‘නව’ පක්ෂය ආදී වූ ව්‍යාපෘති වූ කලී ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටවල ගෝලීය පරිමානව පසුගිය කාලයේ මතු වූ නව නාසිවාදයේ ලාංකීය ප‍්‍රකාශනයයි. ආර්ථික අර්බුදයට ගොදුරු වීමත් සමග යුරෝපයේ රටවල් ගනනාවක නව නාසිවාදී සංවිධාන පැටවු ගසන්නට වූයේය. උග‍්‍ර ජාතිකවාදය මත පදනම් වූ අන්ත-දක්ෂිනාංශික දේශපාලනයක් නියෝජනය කරන මෙබඳු පක්ෂ ග‍්‍රීසිය බඳු යුරෝපයේ පරිවාරයේ රටවල පමනක් නොව ජර්මනිය, ප‍්‍රංශය ආදී යුරෝපයේ කේන්ද්‍රයේ රටවලද මහත් ජන ප‍්‍රතිචාරයක් ලැබීය. ආර්ථික අර්බුදය නිසා අතෘප්තියට පත්වන පහල පාන්තික සමාජ කොටස් - විශේෂයෙන් පහල මැද පංතික කොටස් - සංක‍්‍රමනික කම්කරුවන්ට, මුස්ලිම්වරුන්ට, සමලිංගිකයන්ට, බහුසංස්කෘතිකවාදයට හා ‘විජාතික’ එබඳු සියලු දෑවලට එරෙහි වෛරය සංවිධානය කරන මෙබඳු සංවිධාන කෙරෙහි ආශක්ත වූහ. ලංකාවේ සිංහල නව නාසිවාදය තවමත් එතරම් සංවිධානාත්මක තලයකට පැමින නැත. එහෙත් ඒ මෙම මොහොතට පමනි.

අතිශය ප‍්‍රාථමික මිනිස් ආවේගයන් කුලුප්පන ද්වේශය ආත්ම කොටගත් නව නාසිවාදී ව්‍යාපෘතීන් නූතන මිනිස් ශිෂ්ටාචාරයේ සියලූ වටිනාකම්වලට පිලිමල්ව සිටී.ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, වෙනස් මත ඉවසීම, මානව හිමිකම්, නීතියේ ආධිපත්‍යය ආදී සකල විධ සංකල්ප සමග නොපෑහීමක් එය විසින් ප‍්‍රදර්ශනය කරයි. මෙබඳු අශිෂ්ටත්වයක පැන නැගීම ආර්ථිකයට ඌනනය කල නොහැකි වූවත් එකී උද්ගතයන් සහ දේශපාලන-ආර්ථිකය අතර තිබෙන සම්බන්ධය තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්ය. නූතන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රාජ්‍යයන් තුල අන්ත ජාතිවාදය කොහොමත් දේශපාලන බලවේගයක් ලෙස පැවතුනත් ඒවා සාමාන්‍ය තත්වයන් යටතේ පවතින්නේ ආන්තික ප‍්‍රවනතා වශයෙනි. කෙසේ වූවද ඒවා මහජන හිස්ටීරියාවක් ජනනය කරන විශාල ව්‍යාපාර බවට රූපාන්තරනය වීම බහුල වශයෙන් ආර්ථික පීඩනය තීව‍්‍ර වීම සමග සහසම්බන්ධිතය. ආර්ථික කඩාවැටීම් හා පීඩනය ඉදිරියේ අපේක්ෂාභංගත්වයට පත්වන පහල පාන්තික සමාජ කොටස් ඉතා පහසුවෙන් ස්වකීය අසහනය මුදා හරිනු වස් අන්ත ජාතිවාදය තුල දේශපාලන ප‍්‍රකාශනය සොයා ගනිති. ග‍්‍රීසියේ පසුගිය කාලයේ ව්‍යාප්ත වූ Golden Dawn (‘රන් අරුනෝදය’) සංවිධානය ආර්ථික අර්බුදය විසින් ජනිත කල මහජන අසහනය සංක‍්‍රමනික කම්කරුවන්ට හා යුරෝපා සංගමයේ අධිරාජ්‍යවාදී පිලිවෙතට එරෙහි ජාතිවාදී උද්ඝෝෂනයක් බවට පෙරලූහ. ඒ ආදී වශයෙනි.

ලංකාව යුරෝපය පසුගිය කාලයේ මුහුන දුන් ආකාරයේ ආර්ථික කඩාවැටීමකට තවමත් මුහුන දී නොමැත. එහෙත් නව ලිබරල් ප‍්‍රතිපත්තීන් විසින් කාලයක් තිස්සේ වර්ධනය කල සමාජ අසමානතා හා ආර්ථක අමාරුකම් නිසා බරපතල සමාජ පීඩනයක් සමාජයේ පහල මාලයේ ජීවත් වෙන ජනතාව අතර පවතී. නව ලිබරල් තර්ක පද්ධතිය විසින් එක් අතෙකින් සමාජ පීඩාවක් නිර්මානය කොට තිබෙන අතර අනෙත් අතට උග‍්‍ර පුද්ගලවාදී සංස්කෘතියක් තුල මිනිසුන් හැඩගස්වනු ලැබ ඇත. ඒ අනුව වෘත්තීය සමිති, බහුජන සංවිධාන ආදී සාමූහික දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරීත්වයන් දුර්වල වී තිබේ. මේ තතු තුල අසහනයට ලක්වූ පුද්ගලයින්ට ස්වකීය අතෘප්තිය ප‍්‍රකාශ කිරීම සඳහා ව්‍යාජ සාමූහිකත්වයක් ජාතිවාදය තුල මුන ගැසේ. ලංකාවේ පහල මැද පංතික කොටස් බුදුන් ගාවට වැඩි වැඩියෙන් ඥානසාර වන්දනාමාන කිරීමට පටන් ගැනීමේ රහස එයයි. නව ආන්ඩුව යටතේ තීව‍්‍ර කරනු ලැබ තිබෙන නව ලිබරල් සංවර්ධන වැඩපිලිවෙල තුල සිදුවෙන ආර්ථිකයේ අධිකතර මූල්‍යකරනය ආදිය දිශාගත වී තිබෙන්නේ අනාගත ආර්ථික පුපුරා යාමක් දිශාවටය. යෝජිත ඉන්දු-ලංකා නිදහස් වෙලඳ ගිවිසුම ආදිය විසින් ද සමාජය මත ආතතිකාරී බලපෑමක් ඇති කිරීමට නියමිතය. කරුනු පෙල ගැසෙමින් තිබෙන ආකාරය අනුව එබඳු තීව‍්‍ර අර්බුදකාරී අවස්ථාවක දී ඥානසාර වන්දනාව බුදුන් වන්දනාවද ඉක්මවා බලගතු වීමට නියමිතය.

එම නිසා මෙම නව දේශපාලන වර්ධනය එහි නිසි බරින් වටහා ගෙන, එනම් එය තවත් එක් ධනපති උපනතියක් නොව ශිෂ්ටාචාරයට එරෙහි තර්ජනයක් ලෙස වටහා ගෙන එය පරාජය කිරීම ප‍්‍රමුඛ ක‍්‍රියාවක් ලෙස ගැනීම අතිශයින් වැදගත් වී තිබේ. ජාතිවාදයට විරුද්ධ සාම්ප‍්‍රදායික ලිබරල් අයිතිවාසිකම් කතිකාව අසාර්ථක වෙන තැන නම් ආර්ථික තලය සහ ජාතිවාදය අතර සහසම්බන්ධය එය විසින් ග‍්‍රහනය කොටගෙන නොතිබීමයි. එහි එම දුර්වලතාවය ඉක්මවිය හැක්කේ ශක්තිමත් වාම-ප‍්‍රජාතාන්ත‍්‍රීය ව්‍යාපෘතියකටය. 2015 ජනවාරි මහ මැතිවරනය වෙලාවේ ග‍්‍රීසියේ වාමාංශික සිරීසා පක්ෂය ඉදිරිපත් කල ප‍්‍රබලතම තර්කයක් වූයේ ‘රන් අරුනෝදය’ සංවිධානයේ තර්ජනයෙන් ග‍්‍රීසිය මුදවා ගත හැක්කේ නව ලිබරල් කප්පාදු පිලිවෙත් ක‍්‍රියාවට නංවන ප‍්‍රධාන පක්ෂ දෙකට නොව තම පක්ෂයට බවයි. බලයට පත්වූ ඉක්බිති යුරෝපා සංගමයේ බලගතු රටවල තර්ජනය ඉදිරියේ ආර්ථික පෙරමුනෙහි අපේක්ෂිත අරමුනු සිරිසාවට ඉටු කරගත නොහැකි විය. එහෙත් රන් අරුනෝදය විසින් ප්‍රකාශිත නව නාසිවාදයේ ඉදිරි ගමන වැලැක්වීමේ ගෞරවය අවිවාදාත්මකව ඔවුන් සතුය.